“Zo leefde hij met regelmatige kleine rustpauzes, jarenlang, in schijnbare glorie, geëerd door de wereld maar intussen toch meestal in een sombere stemming, die nog somberder werd door het feit dat niemand in staat was hem serieus te nemen.’’

Aanvankelijk wil iedereen de voorstellingen van de hongerkunstenaar zien. Gaandeweg verliest het publiek zijn interesse. Hij vindt aansluiting bij een circus waar hij een kooi krijgt bij de stallen van de roofdieren. Uiteindelijk wordt hij door niemand meer opgemerkt of gehoord. Zelfs het personeel verliest hem uit het oog.  Na zijn wegkwijnen wordt hij min of meer bij toeval in zijn hok ontdekt. 

De pijnlijke absurde vertellingen van Kafka doen ons anders naar de ons omringende wereld kijken. De beelden die hij beschrijft roepen sterke associaties op. De combinatie van liefdevolle wanhoop en macabere humor blijft uniek. 

Rudy, Sara en Luc hopen simpelweg de sensatie –  die hen overkwam bij het herlezen van dit verhaal – met u te delen.

Tekst naar Franz Kafka

Van en met Sara De Bosschere, Luc Nuyens en Rudy Trouvé

Productie de Roovers spelen vzw