In februari 1905 in Moskou organiseert een groep terroristen van de socialistisch revolutionaire partij een bomaanslag tegen de groothertog Serge. Deze aanslag is één van de hoogtepunten van de terroristische acties in het pré-revolutionaire Rusland.

Camus verdiept zich in deze periode en baseert zich voor Les Justes (De Rechtvaardigen) op historische gegevens. Elke handeling van de rechtvaardigen is ontleend aan de geschiedenis. Camus zegt hierover: “De personages hebben werkelijk bestaan. Ik heb enkel beschreven hoe ze zicht toen gedragen hebben.”

Toch is Les Justes meer dan een historische reconstructie. Terwijl blij De Bezetenen een intellectuele elite worstelt met existentiële vragen rond de eigen identiteit en die van het Russische volk, bevinden we ons met De Rechtvaardigen in het midden van de handeling. Vijf leden van de terroristische groep zitten aan de vooravond van de aanslag en daarna in één ruimte bij elkaar. De sfeer is gespannen, het ideaal van een rechtvaardige maatschappij lijkt concreet en binnen handbereik. Er is geen tijd voor twijfel of discussie en net in deze beslissende uren worden e personages geconfronteerd met hun passie en hun angst.

“O love! O life! Not life but love in death.” (Shakespeare)

tekst: Albert Camus
regie: Jan Joris Lamers
spel: Sara De Bosschere, Luc Nuyens, e.a.
een voorstelling van: Robby Cleiren, Bob Cornet, Sara De Bosschere, Pieter Embrechts, Günther Lesage, Luc Nuyens, Sofie Sente, Mieke Smalle en Stef Stessel

co-productie: Maatschappij Discordia