Witte nachten, stille dromen. Als het regent, komt hij niet, zegt zij, zegde hij, de minnaar. En ik dan, de dromer? 
Witte nachten, zachte realiteit. Die van praten tegen een bleek gezicht. Dat kijkt. Dat luistert. Dat draagt geen baard.
Als ik mijn verhaal vertel, valt haar mond open.

“… en ge vraagt u af waar zijn mijn dromen gebleven en ge schudt uw hoofd en ge zegt hoe snel vliegen de jaren voorbij en weer vraagt ge u af wat heb ik gedaan met mijn jaren waar hebt ge uw beste tijd begraven hebt ge geleefd of niet…”

van/met: Sandrine André, Tom Van Dyck, Robby Cleiren en Stef De Paepe